تبلیغات
روش های نوین تربیت وتدریس

روش های نوین تربیت وتدریس
همیشه نباید ما بزرگترها به کودکان نمره«بیست»بدهیم،بگذاریدیک بار هم آنها به ما «بیست» بدهند
نویسندگان
نظر سنجی
دانش آموز دیپلمه هستم چگونه عشقم را مدیریت کنم تا به اهدافم برسم؟






می خواهم باکمک تمثیل نیچه به این سوال پاسخ بدهم.نیچه می گوید:«جان انسان درآغاز همانند شتربوده است.شتر رمز باربری وفرمانبرداری ومحترم دارنده ی ارزش های کهن است.افتخار او بردوش گرفتن وبردن سنگین ترین بارها یعنی برا سنگین ارزش های هزار ساله است.اما درجریان تحول،شتر شیر شده است وبار گران ارزش ها رافروافکنده است.

بار گران به صورت اژدهایی درآمده که برهر یک از فلس های او یک(توباید) زرین می درخشدوراه رابر شیر بسته است.

شیر بااژدها می جنگد،آن را ازپای درمی آورد وآنگاه به جای هر(توباید) یک(من می خواهم) می گذارد.کار شیر(نه گفتن) به ارزش های کهن است ولی آفریدن ارزش های نو از او بر نمی آید.

پس تحولی دیگر تا شیر ،کودک شود.کودک آغازی نو وجنبشی نو است.کودک،بیگناهی،بازی،وفراموشی است؛چرخی است خودگردنده،او(آری مقدس است)است.»

(نیچه-چنین گفت زرتشت کتابی برای همه کس وهیچ کس)

انسان های گذشته بیشتر مانند شتر بارکش ارزش ها بودند وبار ارزش ها رابه سختی به منزل می رساندند.درحالیکه شتراز چیستی وچرائی ارزش ها سوالی نمی کند چرا که او فقط هدفش بردن بار واجرای دستورات است. اجرای ارزش های اجتماعی(همسر عقب تر ازمرد راه رفتن- جلوی پدر بچه بغل نگرفتن- با پدر ومادر زیاد دوست نبودن- و...) دراجرای ارزشهای دینی( نماز درسن تکلیف تا پایان عمر- روزه گرفتن حتی درسنین نوجوانی- گریه دررثای امام حسین(ع) و....) وبسیار وبسیار ...

به نام خدا

در موج جدید امروزی شترها شیر شده اند وبار ارزش ها را به زمین افکنده اند.چراکه نمی خواهند به سختی فقط بار کش ارزش ها باشند.

اینست که جوانان امروزی ارزش ها را بصورت گذشتگان قبول نمی کنندودنبال ارز شهای جدید هستندگرچه شیر های غرنده و عصبانی درآفریدن ارزش های نو ،بسیار ضعیف هستند وارزش هایی راآفریده اند که زیانشان بیشتر از نفع شان است.

جوان امروزی می خواهد آنچه (او می گوید) ارزش باشدوارزش های کهن را نیز با رای ودلیل خود بپذیرد نا بامنطق ودلیل پدر ومادر ومعلمین

ارزشهای گذشته بیشترشان در کینه ونفرت ونقص وناتوانی است.مثلا درارزش های انسان های زاهد وبسیار باایمان یک گونه رویگردانی از دنیا ونه-گفتن به زندگانی دیده می شود.

آن بخشندگی که نه برای بخشیدن بلکه برای بدست آوردن (دل خود-بهشت-ترحم) است؛

آن بخشندگی که درپاسخ خواهنگی گدایان است؛خود گدایانه واز تهی دستی است(نیچه)

بسیاری از ارزش های کهن اجتماعی ودینی ، یک نوع ریا کاری و نقص وناتوانی است .مثلا ؛سلام وتعارفات اضافه والکی- درزبان چیزی گفتن ودردل چیزی دیگر بودن(حتی درمسائل دینی و خدا)

به همین دلیل ودلایل دیگر است که نسل جدید این ارزشها را اجرا نمی کنند ووقتی می بینند که پدر ومادر ومعلمشان که این ارزشها رارعایت می کنند ،انسانهای ایده آلی نیستند...

ارز شهایی که نسل جدید آفریده اند بیشتر ناپخته و ناسنجیده است وانسان امروزی بااین ارزشها به فساد وتباهی (یک سکه رایج- یک کالا ) تبدیل شده است .وانسان های امروزی به (مردمان کوچک) با (فضیلت های کوچک) تبدیل شده اندو...

پس چه باید کرد؟

این شیر باید کودک شود تا ارزشها راستینی که از دوشش به زمین افکنده را بنوشد تا جزئی از خونش شود وآنگاه اگر گفت: « هر آنچه من می گویم»اشکالی ندارد...

کودک یعنی آری –گفتن به زندگی.

آدمی چیزی است که باید برخود چیره شود واز خود فراتر برود.زیرا او غایت نیست بلکه پلی است؛پلی میان حیوان وانسان برتر.

اما این فراتر رفتن، درخوار شمردن تن، درخود آزاری، ودر نه- گفتن به زندگانی نیست بلکه درآری-گفتن به زندگانی است.

 

نویسنده:مجید رحمانی-استاد فلسفه تربیت

وبلاگ:majid-1350.mihanblog.com

 




طبقه بندی: تربیت انسان، تربیت کودکان،
[ چهارشنبه 12 اسفند 1388 ] [ 09:48 ب.ظ ] [ مجید رحمانی ]

.: Weblog Themes By Mah Music :.

درباره وبلاگ

این وبلاگ توسط مجید رحمانی،مشاور واستاد دانشگاه دررشته فلسفه تربیت تهیه گردیده است
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
} } document.onmousedown=noRightClick داغ کن - کلوب دات کام -download2">@moshavereschool